Nowoczesna stomatologia pozwala na przeprowadzanie zabiegów bez zbędnego stresu, w pełnym komforcie podczas przebywania na fotelu dentystycznym. Środki przeciwbólowe podawane w gabinecie blokują odczuwanie bólu i zmniejszają napięcie nerwowe związane z leczeniem zębów. Na czym dokładnie polega takie znieczulenie, które aplikuje stomatolog?
Jakie są rodzaje znieczulenia u dentysty?
W stomatologii stosuje się różne metody ograniczania bólu, a wybór zależy od planowanego zabiegu oraz indywidualnych potrzeb samego pacjenta. Najprostszym sposobem jest znieczulenie powierzchniowe, które działa tylko w miejscu aplikacji. Najczęściej występuje ono w formie żelu lub aerozolu i przygotowuje pacjenta do dalszych procedur.
Kolejną metodą jest znieczulenie nasiękowe. Podaje się je w pobliżu wierzchołka zęba. Dzięki temu pacjent traci czucie tylko w ograniczonym obszarze. Pozwala to dentyście na bezbolesne leczenie próchnicy czy prostsze zabiegi chirurgiczne. Efekt ten obejmuje kilka sąsiednich zębów oraz otaczające je tkanki.
Do bardziej rozległych procedur stosuje się znieczulenie przewodowe. Środek blokuje sygnały bólowe w całym obszarze, pod który należy dany nerw. Ta metoda jest na tyle skuteczna, że wykorzystuje się ją w leczeniu zębów trzonowych, a także podczas trudnych ekstrakcji. Utrzymuje się znacznie dłużej niż pozostałe rodzaje.
Alternatywą dla tradycyjnego zastrzyku jest znieczulenie komputerowe. W tym przypadku za aplikowany środek odpowiada urządzenie, które precyzyjnie kontroluje ilość i ciśnienie podawanego preparatu. To jeden z bardziej komfortowych sposobów na znieczulenie dla pacjentów.
W niektórych sytuacjach wykorzystuje się także gaz rozweselający. Jego działanie opiera się na uspokojeniu pacjenta i redukcji napięcia. Ten środek stosuje się jednak głównie u osób szczególnie zestresowanych.
Najbardziej zaawansowane jest znieczulenie ogólne, czyli narkoza. Stosuje się ją w przypadku dentofobii (silna fobia przed leczeniem stomatologicznym), znacznych problemów zdrowotnych lub przy potrzebie wykonania skomplikowanych zabiegów. Wymaga obecności anestezjologa i specjalistycznego nadzoru.
Jak działa znieczulenie stomatologiczne?
Zasada działania środków znieczulających oparta jest na tym samym schemacie. Środek znieczulający czasowo blokuje przewodnictwo nerwowe. Dzięki temu sygnały bólowe z miejsca zabiegu nie docierają do mózgu. Po chwili od podania substancji pacjent odczuwa drętwienie i brak czucia w określonym obszarze. Takie działanie jest odwracalne i nie wpływa na zdrowie.
Określony czas utrzymywania się efektu zależy od rodzaju zastosowanej metody. Najkrócej działa znieczulenie miejscowe powierzchniowe, które zanika po kilkudziesięciu minutach. Znieczulenie nasiękowe zapewnia komfort przez kilka godzin, a przewodowe może utrzymywać się nawet do sześciu godzin.
Niektóre osoby w takich sytuacjach odczuwają dodatkowe objawy, np. zdrętwienie policzka lub języka. Nie stanowi to zagrożenia, ponieważ wynika z działania leku w okolicy nerwów. Objawy ustępują samoistnie, bez potrzeby interwencji stomatologa.
Jakie są przeciwwskazania do znieczulenia u stomatologa?
Podstawowym przeciwwskazaniem jest alergia na substancję znieczulającą. Objawy uczulenia mogą objawiać się obrzękiem, wysypką lub trudnościami z oddychaniem. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia lekarz musi dokładnie wypytać pacjenta o takie problemy w przeszłości związane z aplikacją środka znieczulającego. W razie potrzeby wykonuje się testy alergiczne.
Ostrożność obowiązuje także u pacjentów po zawale serca lub udarze mózgu. W takich przypadkach decyzję o rodzaju znieczulenia podejmuje lekarz prowadzący. Niekiedy konieczna jest modyfikacja dawki lub wybór alternatywnego preparatu.
Szczególną grupę stanowią kobiety w ciąży. Standardowe leki z dodatkiem adrenaliny mogą powodować obkurczenie naczyń krwionośnych. Z tego powodu stosuje się bezpieczniejsze środki w małym stężeniu.
Znieczulenie można bezpiecznie aplikować podczas miesiączki. Nie wpływa ono na gospodarkę hormonalną ani przebieg cyklu. Jednak u niektórych kobiet zwiększona wrażliwość na ból wymaga zastosowania większej dawki.
